YAŞANABİLİR KENT: AYVALIK’ TA BİR ÖĞRENCİ PROJESI TASARIMI

Gabriela ZEC, Ömer EREM, Birgül ÇOLAKOĞLU

Özet


Günümüzde tarihi kentler kentsel yaşam kalitesini azaltan değişimlerle başa çıkmakta zorlanmaktadır. Sokaklar
taşıtlar ile aşırı yüklenmekte ve işlevinden uzaklaşarak yayalar için korkutucu olacak şekilde araç park alanlarına
dönüşmektedir. Genellikle, kentsel açık alanlar bir şehri yaşanabilir hale getiren en önemli ölçütler olan sürdürülebilirlik,
ulaşılabilirlik ve yaya dostu olma özelliklerinden uzaklaşmaktadır. Buna karşılık kentin yaşanabilirlik ölçütleri,
deneyimlenebilen ve güçlendirilebilen toplu iyi olma hali için önemli bir etmen olmaktadır. Modern bir kent
yaşayanların yaşam kalitesini artırabilir özelliklere sahip olmalıdır. Bu makale yaşanabilir bir kentin teorik olarak
yaşam kalitesini artıran ölçütleri önermektedir. İki kentsel kalite olan sürdürülebilirlik ve ulaşılabilirlik kavramları,
yaya yolları, açık alanlar, hizmet alanları ve yeşil alanlar ağ katmanları üzerinden yaya dostu olma teması ile ortaya
konmuştur. Ölçütler ortaya konduktan sonra Ayvalık kenti vakası üzerinden değerlendirilmiştir. Kentin tarihsel ve
kentsel analizi yapıldıktan sonra, yaşanabilirlik katmanları üzerine öneriler sunulmuştur. Kararlar ve dönüşüm ilkeleri
kent merkezinde seçilen bir alan üzerinde detaylı şekilde açıklanmıştır. Bu ilkeler İstanbul Teknik Üniversitesi’ de
yüksek lisans bölümü öğrenci deneysel projesi olarak bir kültür merkezi mimari projesi üzerinden uygulanmıştır.


Anahtar Kelimeler


Yaşanabilirlik; sürdürülebilirlik; ulaşılabilirlik; yaya dostu; açık alanlar; bağlanabilirlik; yürünebilirlik

Tam Metin:

PDF


DOI: http://dx.doi.org/10.22520/tubaked.2018.18.008

Refback'ler

  • Şu halde refbacks yoktur.